Na spotkaniu w kilkanaście osób pauza między wypowiedziami trwa ułamek sekundy. Po polsku wchodzisz w nią odruchowo, bo pierwsze słowa nie wymagają myślenia. Po angielsku ten start zajmuje o sekundę dłużej i ta sekunda decyduje o tym, kto mówi.
Aneta i pomysł, który zgłosił ktoś inny
Aneta ma 36 lat, jest specjalistką do spraw jakości w firmie farmaceutycznej z zespołem rozproszonym po Europie. Na cotygodniowym spotkaniu bierze udział szesnaście osób.
Aneta rozumie wszystko i przygotowuje się do każdego spotkania. Mimo to odzywa się średnio raz, zwykle wtedy, gdy ktoś zada jej pytanie wprost.
Na jednym ze spotkań miała gotową propozycję zmiany w procedurze zwolnień serii. Czekała na moment. Dyskusja przeszła dalej, a dwadzieścia minut później kolega z Belgii zaproponował dokładnie to samo. Propozycja została przyjęta i zapisana pod jego nazwiskiem.
Aneta nie miała problemu ze zbudowaniem tego zdania. Miała problem z jego rozpoczęciem, bo start wymaga decyzji podjętej szybciej niż trwa pauza.
Sygnał przed treścią
To jedna zmiana, która rozwiązuje większość problemu. Zamiast czekać, aż całe zdanie będzie gotowe, wypowiadasz krótki sygnał, który zajmuje miejsce w rozmowie, a treść układasz w trakcie.
Sygnały neutralne. Can I jump in here? Quick one on that. Can I add something? Sorry, can I come back to the previous point?
Sygnał z imieniem. Marco, can I add one thing on that? Imię działa najszybciej ze wszystkiego i sprawia, że rozmówca zatrzymuje się sam.
Sygnał sygnalizujący długość. Just one quick thing. Zapowiedź krótkiej wypowiedzi zmniejsza opór, bo nikt nie obawia się, że przejmiesz spotkanie na pięć minut.
Boers i inni (2006) pokazali, że gotowe, utarte całości są produkowane szybciej i odbierane jako pewniejsze niż zdania budowane z pojedynczych wyrazów. Sygnał wejścia jest dokładnie takim gotowcem, więc opłaca się mieć go w jednej wersji i używać zawsze tej samej.
Kiedy wchodzić
Na końcu zdania rozmówcy, nie w środku. Nawet krótka pauza po kropce wystarczy, jeżeli masz sygnał gotowy.
Po sformułowaniu w rodzaju so, anyway, right. Te słowa zwykle zamykają myśl i otwierają miejsce.
Zaraz po tym, jak ktoś zadał pytanie ogólne. What do people think? jest zaproszeniem, z którego mało kto korzysta w pierwszej sekundzie.
Na początku spotkania. Osoba, która odezwała się w pierwszych pięciu minutach, odzywa się później znacznie łatwiej. Ten mechanizm działa niezależnie od języka i warto go wykorzystać, choćby jednym zdaniem o niczym.
MacIntyre i inni (2003) opisują gotowość do mówienia jako coś zależnego od kontekstu i od norm sytuacji, a nie wyłącznie od poziomu językowego. Pierwsza wypowiedź zmienia własne umiejscowienie w tej sytuacji, więc dalsze przychodzą taniej.
Gdy ktoś przerwie Tobie
Osobna umiejętność i częsty moment, w którym Polacy oddają głos automatycznie.
Dokończ myśl. Can I just finish that thought? Zdanie jest neutralne i powszechnie używane.
Odłóż rozmówcę na chwilę. One second, I'll come back to you.
Wróć do swojego wątku później. Coming back to what I was saying about the audit. Ten zwrot pozwala odzyskać temat nawet kilka minut później.
Nie przepraszaj za zabranie głosu. Sorry, maybe this is not important, but osłabia wszystko, co powiesz dalej.
Spotkania online
Tu jest trudniej, bo opóźnienie łącza zjada naturalne pauzy i dwie osoby zaczynają jednocześnie.
Zawsze zaczynaj od imienia. Anna, can I add one thing? Imię przebija się przez opóźnienie lepiej niż sam początek zdania.
Użyj czatu jako zapowiedzi. Napisz one point on the timeline i poczekaj, aż prowadzący odda Ci głos.
Włącz kamerę, jeśli możesz. Uniesiona ręka albo pochylenie w stronę kamery jest sygnałem, który działa bez słów.
Więcej o dynamice takich spotkań w tekście o spotkaniach online po angielsku, a o samym prowadzeniu w tekście o prowadzeniu spotkania po angielsku.
Plan na dwa tygodnie
Wybierz jeden sygnał i używaj zawsze tego samego. Can I jump in here? wystarczy.
Powiedz go na głos dwadzieścia razy. Swain i Lapkin (1995) opisują produkcję na głos jako moment utrwalania formy. Przy sygnale wejścia chodzi o to, żeby wyszedł bez decyzji.
Postaw sobie limit jednej wypowiedzi na spotkanie. Jedno wejście tygodniowo zmienia więcej niż dziesięć przećwiczonych w domu, bo dopiero na spotkaniu działa presja czasu.
Odezwij się w pierwszych pięciu minutach. Choćby zdaniem sounds good, one thing to add later on the audit. To rezerwuje miejsce w rozmowie na potem.
Aneta zaczęła od jednego sygnału i od odzywania się na początku spotkania. Po sześciu tygodniach zgłaszała po dwie uwagi na spotkanie. Propozycja zmiany w procedurze zwolnień serii wróciła na forum w jej wersji, tym razem zapisana pod jej nazwiskiem.
Jeżeli rozpoznajesz u siebie ten wzorzec, zrób bezpłatny test bariery językowej albo umów bezpłatną rozmowę i przećwiczmy to na Twoich spotkaniach.
