Was i were — czasownik be w przeszłości

1. Kto dostaje was, a kto were

Podział jest inny niż w teraźniejszości — zapamiętaj go osobno.

• was — I, he, she, it
• were — you, we, they
• uwaga: I was, ale you were

• I was at home yesterday.— Wczoraj byłem w domu.
• She was tired.— Ona była zmęczona.
• They were at work.— Oni byli w pracy.

2. Co idzie po was i were

Dokładnie to samo, co po am / is / are: przymiotnik, rzeczownik albo miejsce.

• przymiotnik: It was cold.
• rzeczownik: He was a teacher.
• miejsce: We were in Spain.

• The film was good.— Film był dobry.
• My parents were doctors.— Moi rodzice byli lekarzami.

3. Przeczenie: wasn't i weren't

Dokładasz not — tak samo jak w teraźniejszości.

• was not = wasn't
• were not = weren't
• nie używasz tu didn't

• I wasn't at home.— Nie było mnie w domu.
• They weren't happy.— Nie byli zadowoleni.

4. Pytanie: was / were na początek

Ta sama zamiana miejscami, co przy be w teraźniejszości.

• Were you at the party?
• Was the film good?
• krótkie odpowiedzi: Yes, I was. / No, I wasn't.

• Where were you yesterday?— Gdzie byłeś wczoraj?
• Was it expensive?— Czy to było drogie?

Be w czasie przeszłym

Typowe błędy Polaków

• I were at home. → I was at home. Przy I zawsze was.
• You was late. → You were late. Przy you zawsze were, także gdy mówisz do jednej osoby.
• I didn't was there. → I wasn't there. Be przeczy się przez not, nie przez didn't.
• Did you was at home? → Were you at home? Be pyta samo, bez did.