Czasownik be — am / is / are

1. Trzy formy na całą teraźniejszość

Angielskie be ma w czasie teraźniejszym tylko trzy formy: am, is, are. Wybierasz je wyłącznie na podstawie tego, kto wykonuje czynność.

• am — tylko z I
• is — z he, she, it oraz z pojedynczą osobą lub rzeczą (Tom, my dog, the coffee)
• are — z you, we, they oraz z liczbą mnogą (my parents, the books)

• I am a student.— Jestem studentem.
• She is my sister.— Ona jest moją siostrą.
• We are ready.— Jesteśmy gotowi.

2. Co stawiamy po be

Po be idzie to, co opisuje podmiot: rzeczownik (kim/czym jest), przymiotnik (jaki jest) albo miejsce (gdzie jest).

• be + rzeczownik: I am a teacher.
• be + przymiotnik: I am tired.
• be + miejsce: I am at home.

• He is a driver.— On jest kierowcą.
• The coffee is hot.— Kawa jest gorąca.
• They are in the kitchen.— Oni są w kuchni.

3. Formy skrócone — tak mówi się naprawdę

W mowie prawie zawsze skracamy be do formy z apostrofem. Pełna forma brzmi bardzo oficjalnie albo podkreśla emocje.

• I am → I'm, you are → you're, he is → he's
• she is → she's, it is → it's, we are → we're, they are → they're

• I'm hungry.— Jestem głodny.
• It's cold today.— Dziś jest zimno.
• They're at work.— Oni są w pracy.

4. Przeczenie: dokładamy not

Żeby zaprzeczyć, wystarczy dołożyć not po am / is / are. Nie potrzebujesz tu żadnego don't.

• is not → isn't
• are not → aren't
• am not nie ma skrótu — mówimy I'm not

• I'm not tired.— Nie jestem zmęczony.
• He isn't at home.— Jego nie ma w domu.
• We aren't ready.— Nie jesteśmy gotowi.

5. Pytanie: zamiana miejscami

W pytaniu be idzie na początek, przed osobę. Nic więcej nie zmieniasz.

• You are tired. → Are you tired?
• He is a doctor. → Is he a doctor?
• Krótka odpowiedź: Yes, I am. / No, I'm not.

• Are you OK?— Wszystko w porządku?
• Is she your teacher?— Czy ona jest twoją nauczycielką?
• Yes, she is.— Tak, jest.

Wszystkie formy w jednym miejscu

Typowe błędy Polaków

• I student. → I am a student. Po polsku mówimy „Jestem studentem" albo nawet samo „Student". Po angielsku be musi być zawsze.
• She are my sister. → She is my sister. She to jedna osoba — zawsze is.
• You are tired? → Are you tired? Sama intonacja nie wystarczy — w pytaniu be idzie przed osobę.
• He don't is at home. → He isn't at home. Be przeczy się przez not, nigdy przez don't / doesn't.