Przedimki a, an, the — słowa, których nie ma po polsku

1. a i an — jakiś jeden

Używasz ich, gdy mówisz o czymś po raz pierwszy albo gdy nieważne, o który egzemplarz chodzi. Zawsze tylko z liczbą pojedynczą.

• a przed dźwiękiem spółgłoski: a car, a book, a dog
• an przed dźwiękiem samogłoski: an apple, an egg, an hour
• decyduje dźwięk, nie litera: a university (bo brzmi „ju”)

• I have a car.— Mam samochód.
• She is an engineer.— Ona jest inżynierką.
• Give me an apple, please.— Poproszę jabłko.

2. the — ta konkretna rzecz

The stawiasz, gdy obie strony rozmowy wiedzą, o którą rzecz chodzi: bo już o niej mówiliście, bo jest tylko jedna albo bo widać ją w tym pokoju.

• druga wzmianka: I have a car. The car is red.
• jedyna taka rzecz: the sun, the moon
• coś w zasięgu wzroku: Open the door.
• the pasuje do liczby pojedynczej i mnogiej

• Close the window, please.— Zamknij okno, proszę.
• The children are in the garden.— Dzieci są w ogrodzie.

3. Kiedy nie ma żadnego przedimka

Przed rzeczownikami w liczbie mnogiej i niepoliczalnymi, gdy mówisz ogólnie, nie stawiasz nic.

• ogólnie w liczbie mnogiej: I like dogs.
• niepoliczalne: I drink water.
• z imionami i nazwami miast: I live in Warsaw.

• I like coffee.— Lubię kawę.
• Cars are expensive.— Samochody są drogie.

4. Zawody zawsze z a / an

To miejsce, w którym Polacy najczęściej gubią przedimek. Po angielsku zawód jest policzalny.

• I am a teacher. — nie: I am teacher
• She is a doctor.
• He is an architect.

• My father is a driver.— Mój tata jest kierowcą.
• I want to be an actor.— Chcę być aktorem.

Który przedimek wybrać

Typowe błędy Polaków

• I am teacher. → I am a teacher. Zawód w liczbie pojedynczej zawsze z a/an.
• an car → a car Car zaczyna się od dźwięku spółgłoski.
• I like the dogs. (ogólnie o psach) → I like dogs. Gdy mówisz ogólnie w liczbie mnogiej, nie ma przedimka.
• I have a two cats. → I have two cats. a znaczy „jeden”, więc nie łączy się z liczebnikiem.