Przymiotniki — big, small, good, bad

1. Jedna forma — zawsze

Przymiotnik nie ma rodzaju ani liczby mnogiej. Wygląda tak samo niezależnie od tego, co opisuje.

• a big car, a big house, big cars, big houses
• nigdy: bigs cars
• to samo dotyczy wszystkich przymiotników

• My car is old.— Mój samochód jest stary.
• These books are new.— Te książki są nowe.

2. Miejsce w zdaniu: przed rzeczownikiem

To najważniejsza różnica wobec polskiego. Angielski przymiotnik prawie zawsze stoi przed rzeczownikiem.

• a red car — czerwony samochód
• a small flat — małe mieszkanie
• nigdy: a car red

• She has a beautiful garden.— Ona ma piękny ogród.
• I want a hot coffee.— Chcę gorącą kawę.

3. Miejsce w zdaniu: po czasowniku be

Druga typowa pozycja: zaraz po am, is, are, was, were.

• The car is red.
• I am tired.
• They were happy.

• The coffee is hot.— Kawa jest gorąca.
• My flat is small.— Moje mieszkanie jest małe.

4. Zestaw na start

Kilkanaście przymiotników wystarczy, żeby opisać prawie wszystko wokół siebie. Ucz się ich w parach przeciwieństw.

• big — small, new — old, good — bad
• hot — cold, long — short, easy — difficult
• cheap — expensive, happy — sad, fast — slow

• This hotel is cheap but good.— Ten hotel jest tani, ale dobry.
• The test was difficult.— Test był trudny.

Gdzie stoi przymiotnik

Typowe błędy Polaków

• a car red → a red car Przymiotnik stoi przed rzeczownikiem.
• They are bigs. → They are big. Przymiotnik nie ma liczby mnogiej.
• She is a nice. → She is nice. Po be sam przymiotnik, bez przedimka.
• I have a interesting book. → I have an interesting book. Przed dźwiękiem samogłoski idzie an.