Zaimki dzierżawcze — my, your, his, her, its, our, their

1. Komplet form

Każdy zaimek osobowy ma swoją formę dzierżawczą. Zawsze stoi PRZED rzeczownikiem.

• I → my (mój), you → your (twój, wasz)
• he → his (jego), she → her (jej)
• it → its (jego — o rzeczy lub zwierzęciu)
• we → our (nasz), they → their (ich)

• This is my phone.— To jest mój telefon.
• Her name is Anna.— Ona ma na imię Anna.
• Their house is big.— Ich dom jest duży.

2. Najważniejsza zasada: liczy się właściciel

Po polsku mówimy „jej brat” i „jej siostra” — forma zależy od tego, o kim mówimy. Po angielsku wybierasz his albo her wyłącznie na podstawie tego, kto jest właścicielem.

• Tom ma siostrę → his sister
• Anna ma brata → her brother
• rzecz, o której mówisz, nie ma tu żadnego znaczenia

• Tom loves his sister.— Tom kocha swoją siostrę.
• Anna loves her brother.— Anna kocha swojego brata.

3. Angielski nie ma słowa „swój”

Polskie „swój” tłumaczymy zwykłym my, your, his, her — zależnie od tego, kto jest podmiotem zdania.

• Myję swoje ręce → I wash my hands.
• On myje swoje ręce → He washes his hands.

• I take my bag.— Biorę swoją torbę.
• They call their mother every day.— Dzwonią do swojej mamy codziennie.

4. Uwaga na its i it's

To dwa różne słowa, które brzmią tak samo. Różni je apostrof.

• its = jego (czyj) — The dog eats its food.
• it's = it is (jest) — It's cold.

• The cat is in its box.— Kot jest w swoim pudełku.
• It's my box.— To jest moje pudełko.

Zaimek osobowy i dzierżawczy

Typowe błędy Polaków

• Anna and his brother. → Anna and her brother. Właścicielem jest Anna — kobieta, więc her.
• This is my the car. → This is my car. Po my nie stawiamy a ani the.
• The dog eats it's food. → The dog eats its food. its bez apostrofu oznacza „jego”.
• I love my self family. → I love my family. Polskie „swój” to po prostu my / your / his.