Rozmowa o pieniądzach po angielsku jest trudna z dwóch powodów naraz. Pierwszy dotyczy każdego języka: mówienie o własnej wartości jest niewygodne. Drugi jest językowy: w napiętym momencie trzeba wyprodukować zdanie, które brzmi stanowczo i uprzejmie jednocześnie, a to konstrukcja, której polski nie ćwiczy.
Bartek i dwanaście tysięcy różnicy
Bartek ma 35 lat, jest inżynierem oprogramowania i zmieniał pracę na firmę z siedzibą w Dublinie. Na trzeciej rozmowie padło pytanie: what are your salary expectations?
Bartek podał liczbę, którą zarabiał w poprzedniej pracy, przeliczoną na euro. Rekruter powiedział that works, i na tym negocjacje się skończyły.
Trzy miesiące później Bartek dowiedział się od kolegi z zespołu, że widełki na to stanowisko sięgały o dwanaście tysięcy rocznie wyżej.
Bartek zna angielski dobrze. Zabrakło mu jednego zdania: could you share the range budgeted for this role? Pytania, które w tej rozmowie jest całkowicie standardowe i które zamienia monolog o oczekiwaniach w wymianę informacji.
Pytanie o oczekiwania: trzy sposoby odpowiedzi
Odbij pytanie. Could you share the range budgeted for this role? Neutralne, powszechne i często skuteczne. Jeżeli usłyszysz przedział, dalsza rozmowa toczy się już wewnątrz niego.
Podaj przedział z uzasadnieniem. Based on my experience and what I see in the market, I'm looking at 75 to 85 thousand. Odniesienie do rynku przenosi rozmowę z osobistej prośby na fakty.
Odłóż odpowiedź, jeśli jest za wcześnie. I'd rather understand the scope first. Could we come back to this once we've gone through the role? To zdanie działa na pierwszej rozmowie i brzmi rzeczowo.
Czego nie robić: nie podawaj poprzedniego wynagrodzenia jako odpowiedzi. Ustawia sufit tam, gdzie mogłaby być podłoga.
Reakcja na ofertę
Podziękuj i poproś o czas. Thank you, that's good to hear. Could I have a day to look at the whole package? Prośba o dzień jest standardem i nikogo nie zniechęca.
Zapytaj o całość, nie tylko o pensję. Could you break down the full package, including bonus, pension and holiday? Różnice w tych elementach bywają większe niż w kwocie podstawowej.
Kontruj konkretem. I was hoping for something closer to 85. Is there room to move on the base? Zwrot is there room to move jest w tej rozmowie utarty i brzmi mniej konfrontacyjnie niż żądanie.
Gdy podstawa jest sztywna. If the base is fixed, could we look at the bonus or an earlier review? To pytanie otwiera drugą ścieżkę, gdy pierwsza jest zamknięta.
Holmes i Stubbe (2003) opisują, że w kontekście zawodowym uprzejma forma i stanowcza treść wzmacniają się nawzajem. Prośba sformułowana miękko nie oznacza ustępstwa, natomiast sprawia, że rozmówca nie przechodzi do obrony.
Podwyżka u obecnego pracodawcy
Inna rozmowa i inne otwarcie, bo tu masz historię, na którą można się powołać.
Umów osobne spotkanie. Could we set up half an hour to talk about my compensation? Rozmowa o pieniądzach dopisana do statusu projektu przegrywa z tym statusem.
Zacznij od zakresu, nie od potrzeby. Over the last year I took over the reporting for two additional markets and onboarded three new people. Fakty najpierw, prośba potem.
Podaj liczbę. Given that, I'd like to move to 16 thousand. Rozmowa bez konkretnej kwoty kończy się zwykle obietnicą powrotu do tematu.
Przy odmowie zapytaj o warunki i termin. What would need to change for this to be possible? oraz Could we revisit this in three months? Odmowa bez terminu wraca dopiero przy Twoim wypowiedzeniu.
Zdania na moment, w którym robi się niewygodnie
Cisza po Twojej kwocie. Wytrzymaj ją. Pierwsza osoba, która ją przerywa, zwykle ustępuje. Jeżeli musisz coś powiedzieć, powiedz I'm happy to talk through how I got to that number.
Gdy nie rozumiesz pytania. Sorry, could you say that again? jest lepsze niż zgoda na coś, czego się nie zrozumiało. Sposoby dopytywania rozłożyliśmy w tekście o budowaniu pytań po angielsku.
Gdy chcesz kupić sobie sekundę. That's a fair question, let me think for a second. Zwrot jest naturalny i lepszy niż pauza wypełniona milczeniem.
Jak to przećwiczyć przed rozmową
Ustal trzy liczby. Kwotę docelową, kwotę minimalną i kwotę, którą podasz jako górną granicę przedziału.
Napisz cztery zdania. Odbicie pytania, podanie przedziału, kontrę na ofertę i pytanie o warunki przy odmowie.
Powiedz każde na głos dziesięć razy. Swain i Lapkin (1995) opisują produkcję na głos jako moment, w którym forma się utrwala, a w tej rozmowie liczy się to, że zdanie wyjdzie bez wahania.
Przećwicz ciszę. Powiedz kwotę i policz w myślach do pięciu. To ćwiczenie wygląda dziwnie i działa lepiej niż większość innych.
Bartek przy kolejnej zmianie pracy zaczął od pytania o widełki. Dostał przedział, podał liczbę z jego górnej połowy i przyjął ofertę wyższą o dziewięć tysięcy rocznie od tej, którą sam by zaproponował. Podobną strukturę przygotowania opisaliśmy w tekście o rozmowie 1:1 z managerem.
Jeżeli chcesz przećwiczyć taką rozmowę z kimś, kto wyłapie, gdzie tracisz pewność, umów bezpłatną rozmowę albo zrób bezpłatny test bariery językowej.
