Konsultacja 0 zł · 20 min Pogadajmy
← Odmiana czasowników Czasownik nieregularny · B1

forgive — odmiana i przykłady

forgive znaczy wybaczać, przebaczyć. Poniżej wszystkie formy, zdania w ośmiu czasach i błędy, które Polacy popełniają najczęściej.

Bezokolicznik
forgive
Past Simple
forgave
Past Participle
forgiven
3. osoba
forgives
-ing
forgiving

forgive w ośmiu czasach

Present Simple

Present Simple opisuje rutynę, fakty i stany. W 3. osobie liczby pojedynczej (he, she, it) dodajemy -s lub -es, a w przeczeniach i pytaniach pomocnicze do/does.

  • + She forgives people too easily.
    Za łatwo wybacza ludziom.
  • She doesn't forgive people too easily.
  • ? Does she forgive people too easily?

Present Continuous

Present Continuous (am/is/are + -ing) opisuje czynność trwającą teraz albo w tym okresie życia.

  • + I am forgiving him slowly, step by step.
    Powoli, krok po kroku, mu wybaczam.
  • I'm not forgiving him slowly, step by step.
  • ? Am I forgiving him slowly, step by step?

Past Simple

Past Simple opisuje zakończoną czynność w przeszłości. Drugą formę stosujemy tylko w zdaniu twierdzącym; w przeczeniu i pytaniu wraca forma podstawowa po did.

  • + He forgave his brother for the argument.
    Wybaczył bratu tę kłótnię.
  • He didn't forgive his brother for the argument.
  • ? Did he forgive his brother for the argument?

Past Continuous

Past Continuous (was/were + -ing) opisuje czynność w trakcie trwania w konkretnym momencie przeszłości, często przerwaną przez inną.

  • + I was forgiving her in my head when she knocked on the door.
    W myślach już jej wybaczałem, kiedy zapukała do drzwi.
  • I wasn't forgiving her in my head when she knocked on the door.
  • ? Was I forgiving her in my head when she knocked on the door?

Present Perfect

Present Perfect (have/has + trzecia forma) łączy przeszłość z teraźniejszością: doświadczenie albo skutek widoczny teraz.

  • + My parents have forgiven me for crashing the car.
    Rodzice wybaczyli mi rozbicie samochodu.
  • My parents haven't forgiven me for crashing the car.
  • ? Have my parents forgiven me for crashing the car?

Past Perfect

Past Perfect (had + trzecia forma) pokazuje czynność wcześniejszą niż inne zdarzenie w przeszłości.

  • + She had forgiven him long before he apologised.
    Wybaczyła mu na długo przed tym, zanim przeprosił.
  • She hadn't forgiven him long before he apologised.
  • ? Had she forgiven him long before he apologised?

Future Simple (will)

Will + forma podstawowa wyraża decyzję podjętą w chwili mówienia, obietnicę albo przewidywanie.

  • + I will forgive you this time.
    Tym razem ci wybaczę.
  • I won't forgive you this time.
  • ? Will I forgive you this time?

be going to

Be going to + forma podstawowa wyraża plan lub zamiar ustalony wcześniej.

  • + He is going to forgive her, I can see it.
    Wybaczy jej, widzę to.
  • He isn't going to forgive her, I can see it.
  • ? Is he going to forgive her, I can see it?

Typowe błędy Polaków

I forgived him.

I forgave him.

Forgive odmienia się jak give: forgave – forgiven. Forma forgived nie istnieje.

She forgave to him.

She forgave him.

Po forgive osoba stoi bez przyimka. Polskie „wybaczyć komuś” kusi, żeby dodać to.

Forgive me that I'm late.

Forgive me for being late.

Po forgive someone używamy for + -ing. Konstrukcja z that jest nienaturalna.

Z czym się myli

Forgive mylimy z excuse i sorry. Excuse me to grzeczne „przepraszam” przed prośbą, sorry to przeprosiny za drobiazg, a forgive dotyczy prawdziwego przebaczenia za krzywdę.

Kolokacje

  • forgive and forget — wybaczyć i zapomnieć
  • forgive someone for something — wybaczyć komuś coś
  • forgive a debt — umorzyć dług
  • forgive me for asking — wybacz, że pytam

Podobne czasowniki

Powtórz gramatykę

FAQ

Pytania o forgive

Forgive to czasownik nieregularny z grupy ABC: forgive – forgave – forgiven. W tej grupie każda z trzech form jest inna. Forma z -ing to forgiving, a w 3. osobie liczby pojedynczej mówimy forgives.

Poprawnie: Forgive me for being late. Po for zawsze stawiamy formę -ing, a nie zdanie z that.

Nie do końca. Excuse dotyczy drobnych niedogodności (excuse the mess), a forgive poważniejszych przewinień. Forgive brzmi też bardziej emocjonalnie.

Rzeczownik to forgiveness, czyli przebaczenie: ask for forgiveness. Przymiotnik forgiving opisuje osobę, która łatwo wybacza.

To uprzejmy wstęp do pytania, które może być niedyskretne. Forgive me for asking, but how old are you? odpowiada polskiemu „wybacz, że pytam”.

Chcesz używać tych form w rozmowie?

Z przykładów nauczysz się form. Mówić nimi bez zastanowienia przećwiczysz na lekcji 1:1. Umów bezpłatną konsultację.

Pogadajmy Test poziomu

Konsultacja trwa 20 minut. Bezpłatna, bez zobowiązań.