Ćwiczenie 1: Sprawdź się: uzupełnij luki
Uzupełnij luki właściwą formą czasownika to be (am, is, are, was, were, także w przeczeniu).
Czasownik „to be” (am, is, are, was, were)
Verb to be
Odmiana czasownika to be w czasie teraźniejszym i przeszłym: am, is, are, was, were. Przeczenia, pytania, skróty, typowe błędy Polaków i ćwiczenia.
W skrócie
Czasownik to be znaczy „być”. W czasie teraźniejszym ma trzy formy: am (I), is (he, she, it) i are (you, we, they), a w przeszłym dwie: was i were. Przeczenie tworzysz, dodając not, a pytanie, przestawiając czasownik przed podmiot, bez do/does/did.
Kiedy używasz „to be”
Czasownik to be łączy podmiot z opisem: mówi, kim lub czym ktoś jest, jaki jest, gdzie się znajduje, ile ma lat i jak się czuje. W wielu takich sytuacjach po polsku używasz innego czasownika lub innej konstrukcji (np. „mieć” przy wieku, „zimno mi”), a po angielsku i tak potrzebujesz be.
- zawód, narodowość, tożsamość: She is a doctor. We are Polish.
- cechy: The house is big.
- miejsce: They are at home.
- wiek: I am 25 (years old).
- samopoczucie i stany: I'm cold. I'm hungry. Are you afraid?
- pogoda, czas, odległość z podmiotem it: It's late. It's sunny. It's 5 km to the station.
Odmiana w czasie teraźniejszym
| Osoba | Twierdzenie | Przeczenie | Pytanie |
|---|---|---|---|
| I | I am (I'm) | I am not (I'm not) | Am I? |
| he / she / it | he is (he's) | he is not (he isn't / he's not) | Is he? |
| you | you are (you're) | you are not (you aren't / you're not) | Are you? |
| we | we are (we're) | we are not (we aren't / we're not) | Are we? |
| they | they are (they're) | they are not (they aren't / they're not) | Are they? |
W mowie i w swobodnym piśmie prawie zawsze używasz skrótów (I'm, she's, they're). Pełne formy brzmią formalnie albo emfatycznie (I am ready!, „Naprawdę jestem gotowy!”). Dla I am not nie ma skrótu typu amn't w standardowym angielskim, mówisz I'm not. W pytaniu rozłącznym używa się jednak aren't I? (zob. Question tags, pytania rozłączne).
- I'm a student and my sister is a nurse. Jestem studentem, a moja siostra jest pielęgniarką.
- We aren't tired, but the children are. My nie jesteśmy zmęczeni, ale dzieci tak.
- Is your brother at work today? Czy twój brat jest dziś w pracy?
- How old are you? I'm thirty. Ile masz lat? Mam trzydzieści.
Odmiana w czasie przeszłym: was i were
| Osoba | Twierdzenie | Przeczenie | Pytanie |
|---|---|---|---|
| I / he / she / it | was | was not (wasn't) | Was I / he...? |
| you / we / they | were | were not (weren't) | Were you / we / they...? |
W czasie przeszłym was stoi przy I, he, she, it, a were przy you, we, they. Pytania i przeczenia tworzysz tak samo jak w teraźniejszym, bez did.
- I was at the cinema last night. Wczoraj wieczorem byłem w kinie.
- The tickets weren't expensive. Bilety nie były drogie.
- Were you born in Kraków? Czy urodziłeś się w Krakowie?
Krótkie odpowiedzi i pytania szczegółowe
Na pytanie ogólne odpowiadasz krótko: Yes, I am. / No, I'm not. Yes, she is. / No, she isn't. W odpowiedzi twierdzącej nie skracasz czasownika: mówisz Yes, I am, a nie Yes, I'm. Więcej w temacie Krótkie odpowiedzi oraz so do I / neither do I.
W pytaniach szczegółowych słowo pytające stoi na początku, potem be, potem podmiot: Where are you from? What is your name? Why was he late? Szerzej o pytaniach: Tworzenie pytań: pytania ogólne, szczegółowe i o podmiot.
- Are you hungry? Yes, I am. Jesteś głodny? Tak.
- Where were you yesterday? Gdzie byłeś wczoraj?
Porównanie z polskim
| Po polsku | Po angielsku |
|---|---|
| Mam 20 lat. | I am 20 (years old). |
| Zimno mi. / Jest mi zimno. | I'm cold. |
| Boję się. | I'm afraid / scared. |
| Zgadzam się. | I agree. (bez am) |
| Spóźniłem się. | I'm late. / I was late. |
| Mam rację. | I'm right. |
Odwrotna pułapka: niektóre wyrażenia, do których uczniowie błędnie dodają am/is, to po angielsku zwykły czasownik bez be, np. I agree (zgadzam się), It depends (to zależy).
Typowe błędy Polaków
- I have 20 years. → I'm 20. / I'm 20 years old. Wiek podajesz z czasownikiem be, nie have. Kalka z polskiego „mam 20 lat”.
- I am agree with you. → I agree with you. Agree to zwykły czasownik („zgadzać się”), więc nie dodajesz am. Przeczenie: I don't agree.
- She very nice. → She is very nice. Angielskie zdanie potrzebuje czasownika. Po polsku można opuścić „jest”, po angielsku nie.
- Do you are tired? / I don't am tired. → Are you tired? / I'm not tired. Z be nie używasz do/does/did: pytanie przez inwersję, przeczenie przez not.
- I have cold. → I'm cold. (zimno mi) / I've got a cold. (jestem przeziębiony) „Zimno mi” to I'm cold. Przeziębienie to rzeczownik z przedimkiem: a cold.
- Yes, I'm. → Yes, I am. W krótkiej odpowiedzi twierdzącej czasownik stoi na końcu, więc nie może być skrócony.
- We was at home. → We were at home. Przy we, you, they w czasie przeszłym używasz were. Forma we was występuje w niektórych dialektach, ale nie w standardowym angielskim.
Ćwiczenia
Chcesz mówić tym bez zastanowienia?
Gramatyka z ekranu to dobry start. Na bezpłatnej konsultacji ustalimy Twój cel i plan lekcji 1:1.
Spotkanie online przez Google Meet · Bez oceniania, bez testu gramatyki, bez zobowiązań.
