Present Continuous — czas teraźniejszy ciągły
Present Continuous (now & around now)
Czas Present Continuous służy do mówienia o tym, co dzieje się dokładnie w tym momencie, na twoich oczach, lub w bieżącym okresie czasu.
← Strona główna
Gramatyka angielska — poziom A1
Wszystkie zagadnienia z poziomu Początkujący (A1) wytłumaczone po polsku krok po kroku: zastosowanie, budowa, tabela form i typowe pułapki językowe. Pod każdym tematem dwa interaktywne ćwiczenia.
18 tematów · 36 ćwiczeń · 216 zadań
Teraźniejszość i kontrast
Present Simple czy Present Continuous?
Present Simple vs Present Continuous
Jeden czas opisuje twoją codzienność i nawyki, a drugi to, co dzieje się dokładnie w tym momencie. To najważniejszy kontrast czasów na poziomie A1.
Przysłówki częstotliwości — always, usually, never
Adverbs of frequency
Przysłówki częstotliwości określają, jak często coś robisz. Najważniejsza jest ich pozycja w zdaniu: przed zwykłym czasownikiem, ale po czasowniku be.
Have got — posiadanie, wygląd i pytania
The verb have got
Konstrukcja have got to najpopularniejszy w brytyjskim angielskim sposób mówienia o tym, co masz, jak wyglądasz i czy na coś chorujesz.
Czas przeszły (Past Simple)
Past Simple — czasowniki regularne i końcówka -ed
Past Simple (regular verbs)
Czas Past Simple to podstawowy czas przeszły w języku angielskim. W czasownikach regularnych wystarczy dodać do formy podstawowej końcówkę -ed.
Past Simple — kluczowe czasowniki nieregularne
Past Simple (irregular verbs in context)
Czasowniki nieregularne nie mają końcówki -ed — mają swoją własną, unikalną formę przeszłą (tzw. 2. formę), której trzeba nauczyć się w całych zdaniach.
Past Simple — pytania i przeczenia (did / didn't)
Past Simple (questions & negatives with did)
W pytaniach i przeczeniach czasu Past Simple całą przeszłość bierze na siebie słówko did / didn't. Główny czasownik wraca wtedy do swojej zwykłej formy bazowej.
Was / Were czy Did? — jak ich nie mylić
Was/Were vs Did in Past Simple
To największa zmora osób uczących się angielskiego: czy zapytać „Were you go?” czy „Did you be?”. Oto żelazna reguła, która raz na zawsze rozstrzyga ten dylemat.
Przyszłość i zamiary
Be going to — plany, zamiary i przewidywania
Be going to (plans & intentions)
Konstrukcja be going to służy do mówienia o tym, co zamierzasz zrobić w przyszłości lub co na pewno zaraz się wydarzy na podstawie tego, co widzisz.
Will czy Be going to? — spontaniczna decyzja a plan
Will vs Be going to
Dwa najpopularniejsze sposoby mówienia o przyszłości różnią się momentem podjęcia decyzji. Spontaniczny odruch to will, a wcześniejszy plan to be going to.
Rzeczowniki, ilości i stopniowanie
Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne (Countable & Uncountable)
Countable and uncountable nouns
W języku angielskim rzeczowniki dzielą się na te, które da się policzyć na sztuki (jabłka, krzesła), oraz te, które traktujemy jako jednolitą masę lub pojęcie (woda, chleb, informacje).
Much, Many czy A lot of? — określanie ilości
Much, many, a lot of
Wszystkie trzy oznaczają „dużo”, ale używasz ich w zupełnie innych typach zdań i z różnymi rzeczownikami.
How much czy How many? — pytania o ilość i cenę
How much vs How many
Gdy chcesz zapytać „ile?”, masz w angielskim dwa wyrażenia. Wybór zależy od tego, czy pytasz o sztuki, o niepoliczalną masę, czy o cenę w sklepie.
Stopień wyższy przymiotników (Comparative) i słówko THAN
Comparative adjectives & than
Gdy porównujesz dwie osoby, rzeczy lub miejsca, używasz stopnia wyższego: krótsze przymiotniki otrzymują końcówkę -er, a przed dłuższymi stawiasz słówko more.
Stopień najwyższy przymiotników (Superlative) i przedimek THE
Superlative adjectives (the best, the biggest)
Gdy wybierasz absolutnego numer 1 z całej grupy (najwyższy budynek, najlepszy film, najdroższy hotel), używasz stopnia najwyższego. Pamiętaj: przed nim ZAWSZE stoi słówko THE.
Czasowniki modalne, spójniki i relacje
Can i Could — umiejętności, prośby i uprzejmość
Modal verbs can and could
Czasownik can oznacza umiejętność („umiem, potrafię”) oraz proste prośby („czy mogę?”). Słówko could to jego uprzejmiejsza wersja („czy mógłbyś?”) oraz forma przeszła.
Dopełniacz saksoński ('s) — czyje to jest?
Possessive 's (Saxon genitive)
Dopełniacz saksoński z apostrofem ('s) to najprostszy sposób na powiedzenie, do kogo coś należy: samochód Toma to Tom's car, a dom moich rodziców to my parents' house.
Spójniki A1 — because, so, but, although
Basic linking words (because, so, but, although)
Spójniki to klej, który łączy pojedyncze klocki w pełne, płynne zdania złożone. Pokazują przyczynę, skutek i kontrast w twojej wypowiedzi.
Jak uczyć się na poziomie A1
- Przejdź przez wyjaśnienie i przeczytaj przykłady na głos — uczysz się całych zdań, a nie samych reguł.
- Zwróć uwagę na sekcję „Typowe błędy Polaków” — to tam najczęściej uciekają punkty.
- Wykonaj oba ćwiczenia inline i sprawdź odpowiedzi klikając „Sprawdź”.
- Zastosuj nowo poznaną strukturę na lekcji lub w rozmowie w tym samym tygodniu.